Universiteit, Brazilie en het einde van de reis...
Ik ben eigenlijk helemaal niet meer aan het schrijven, maar ik wil toch nog een laatste berichtje plaatsen. En, mijn computer en ik hebben onze laatste probleempjes: WEER KAPOT. Dus ik laat het skypen tot een real-life conversate in NL (bijna bijna bijna)
Universiteit
Een hele tijd geleden alweer ben ik begonnen aan de Universiteit van kunsten in Rosario. De universiteit is hier helemaal gratis en staat open voor uitwisselingsstudenten waardoor ik de mogelijkheid had om een studie te volgen.Ik kan niet zeggen ‘het is wel effe wat anders dan in NL', aangezien ik niets weet van studeren in NL. Maar toch weet ik dat het anders is. Niks moderns, leraren geven elke week een opdracht en bespreken die dan weer. Geen boeken maar printjes en vooral veel beelden en schilderijen bespreken.
Ik heb maandag de hele dag schilderen, dat vind ik suuuper leuk. En de docenten zijn echt over-enthousiast over mijn werk (in NL is het een gemiddeld werkstuk). De mensen zijn ook wel een beetje anders op de universiteit. Zo zitten er twee meisjes naast me altijd te praten welke comics het vetste zijn. En welke comics ik leuk vind.. Ehw?
Vandaag zat ik aan een tafeltje met wat volwassenere personen (zo zitten er ook 65+ bij!! En ook 17). Het gesprek ging over hoeveel schilderijen ze al verkocht hadden en over allemaal exposities die ze hadden opgezet blabla. Gelukkig zagen ze aan mijn gezicht dat ik nog in mijn begin-fase was en nog geen schilderijen aan het verkopen ben. En nee, ook niet in de toekomst.
Verder heb ik daarna introducite van de kunsten. Dat is een beetje zweverig en vooral 2,5 uur praten over wat kunst inhoud. Wat is kunst? Hoe kun je kunst interpreteren etc.
Dan heb ik woensdag middag teorie over de vorm. Dat is echt heeeeeeeel saai. De hele middag praten over 2 kubussen. Soms 3. Soms 1 in een ander opzicht. En jaaaaaaaaa echt een prachtig beeld.. Ook zijn ze hier MEGA MEGA fan van bienzent ban hgoohg (vertaling; Vincent v Gogh). Vind ik ook weer helemaal niks, geen perfecte kunst student, maar ik vind de opleiding leuk, het belangrijkste.
Volgende week maandag mijn laatste schilder les alweer!!! Ik ben super blij dat ik de studie hier heb gedaan.
Brasil
Verder kort een verslagje over Brazilie. Eerst het vliegtuig heen. De afstand is ong Amsterdam - Zuid Frankrijk en toch een vliegtuig met tussenstop. Dat was het goedkoopste. Het waren KROT vliegtuigen van binnen. Maar toen we aankwamen was het ten eerste zooo lekker warm (toen we weg gingen waren het ineens hele koude dagen in Rosario). We reden via de snelweg naar ons hotel in Rio de Janeiro. Op de snelweg staan een heleboel arme Brazilianen eten te verkopen. Maar gewoon tussen de autos, super gevaarlijk!! Maargoed, wat een wereldstad! Echt geweldig!!! Weer een hele andere sfeer dan Buenos Aires en nog groter (een Nlander kan dat zich niet voorstellen, GIGANTISCH). We zaten met het hotel dicht bij alle stranden dus we konden gezellig over de strandenlopen en bij strandtentjes eten. We bleven daar 2 nachtjes en gingen door naar Buzios voor 7 nachtjes. Dat is echt een soort paradijs met heel veel stranden. Allemaal vette discotheken en de rijke bevolking van Zuid-Amerika komt daarop af. Alles echt suuper mooi en luxe. We hebben een boottocht gemaakt en allemaal stranden bezocht. Het is een beetje Griekenland, met witte stranden en heel mooi helderblauw water.
Verder hadden we ook een super de luxe hotel (gewonnen :- ))
The End
Het eind zit er echt aan te komen. Dit weekend is mijn laatste weekend in Rosario en de vrijdag daarop ga ik mama al ophalen in Buenos Aires. Dan blijven we hier nog twee weekjes en stap ik in het vliegtuig naar Holanda. Ik heb zin om iedereen weer te zien, mijn eigen kamertje te hebben en alle gewoontes in Nederland. Maar dat betekent ook dat ik alles hier achter laat. En dat het allemaal nooit meer hetzelfde zou zijn. Het is misschien moeilijk om je voor te stellen, maar ik ben een jaar lang bezig om een echt Argenijns leven te krijgen. De taal helemaal te spreken en een echte band met mn vriendinnen te hebben. Dat is nu allemaal beter dan ooit en ik wil het niet meer achterlaten. Of, ik vind het heel erg moeilijk om achter te laten. Soms kan ik uuuren kletsen met mn beste vriendinnetje hier. Ik slaap de laatste weken elk weekend bij haar thuis en verder spreken we tussendoor veel af. Met andere vriendinnen komen we de laatste 2 weken heel veel samen en gaan we gezellig eten of gewoon niks doen. Met hockey vriendinnetjes ga ik elke week lunchen en in de weekenden ga ik uit. Ik ga ze ontzettend missen en de eerste traantjes zijn al gelaten...
Ik ben zooooooo blij dat ik de keuze heb gemaakt van dit jaar, het is echt het geweldigste jaar ooit geweest, en ik zal alles hier heel erg missen
XXXXXXXXXXXXX
Tot in Holanda!!!!!
Escuela & Universidad
Hola genteeee,
Er is eigenlijk helemaal niet zoveel bijzonders gebeurt, maar ik wilde even weten dat ik weer het normale leven aan het leven ben. Of het normale leven, voor mij voelt dat nu zo, omdat school weer begonnen is... Verder zijn er nog wel wat spannende dingen gebeurt.
Ik ben naar de Argentijnse universiteit geweest!! Ik ben er een keertje heen geweest voor de inschrijving met mijn diploma. Alles was super formaal enzo, wat ik hier helemaal niet gewend ben. Een hand geven (eerste keer) in plaats van een kus en iedereen werd met u aangesproken (hoor ik heel soms). Maaar, ik was ingeschreven. Verder ben ik er vandaag heen geweest om vakken te kiezen, uren te kiezen en mijn soort van ‘coordinators’ te ontmoeten (weer totaaal niet formaal). De universiteit is toch wel een beetje anders hier. Ik ga bellas artes doen, kunst dus. Ik moest drie vakken kiezen, en dan moet ik die ‘colleges’ volgen. Ik heb maandag twee colleges en woensdag eentje, dus maar 3 vakken! Maandag wel van 7;45 tot 19;30 naar school (’s ochtends nog naar middelbare). Maar ik vind het super leuk, en heb er zin in! Iedereen was vandaag super sympathiek en gezellig op de school en begon meteen een praatje. Ik ga schilderen, theorie van de vormgeving en ontwikkeling van de kunst doen.
Mijn middelbare school is begonnen, en hoe! Ik heb er voor gekozen om toch nog door te gaan met de middelbare school. Zo lang heb ik hier niet meer in Argentinie, dus ik wil gewoon mijn vriendinnen dagelijks blijven zien. Vorige week zondag begon het. Ik ga nu naar de 5e klas, de laatste dus. De leerlingen gaan dit jaar een hele grote feest-reis maken en vieren dat het hele jaar door. Voor hun was het ‘de laatste-eerste schooldag’. Dat moest gevierd worden natuurlijk!!! Zondagnacht gingen we met de 3 vijfde klassen naar een huis in Funes toe. Ik ging met een vriendinnetje later en jaa hoor... Het Argentijnse bussysteem werkte weer is niet meer. Van 22.00 tot 1.00 gereisd. Iedereen was die zondagnacht al flink aan het feesten toen Vale en ik aankwamen. Goed maandagochtend, rond een uur of 5 (ochtend..) namen we de bus naar Rosario. Daar gingen we de school terroriseren. En dan echt, vuurwerk, bommen, kleurspuit dingen, trommels, veeel trommels en gespring. Iedereen kwam aan in een BARILO (de reis) shirt aan en heel veel smink glitters etc. Ik word dan toch altijd wel een beetje emotioneel als ik met de hele groep aan het mee feesten ben en weet dat ik bijna alweer weg moet noooo.. IK WIL MET HUN MEEE!!
We waren trouwens de grootste terroristen school van Rosario zeiden ze later in t nieuws.. Kijk hieronder het filmpje!
Verder ben ik wel een echte Rosarina geworden na deze 8 maanden. Ik leef gewoon (na alle reizen) weer het Argentijnse leventje en geniet er nog steeds van..
Ojaaa en 28 April ga ik waarschijnlijk naar Brazilie. De tickets moeten nog geboekt worden, maar dat is een beetje aanbiedingen afwachten. Tickets zijn zooooveel duurder hier en helaas heb ik aan het eind van mijn geld nog een groot stuk jaar over haha! Maargoed, ik ben hier heel gelukkig dus het geeft allemaal niet..
Super veel besos uit Argentina !XXXX
Reizen in het Chili, Argentijns zuiden & Ushuaia
Hola hola,
Ik leef nog en ben veilig in Rosario na al mijn reizen. Ik heb eigenlijk helemaal niet zo heel veel zin meer om overal een reisverslag van te maken. Ik vind alles nog super leuk hier en wil nog echt niet naar Nederland. Ik wil overal van genieten mijn laatste 3,5 maanden helemaal gebruiken. Het is gek, maar aan missen wen je. Het is niet gek dat ik met Nederland via de computer praat en dat ik mijn leven in Argentinie leef.
Ik ga toch snel mijn MEGA reis vertellen, omdat het gewoon de coolste reis is ooit! Ik heb prachtige dingen gezien. Het is een beetje hetzelfde als met Iguazu (de watervallen), het lijkt net alsof ik het gedroomt heb. En nu is de zomervakantie alweer voorbij en blijft er alleen nog maar een schoolperiode over.
Ik ben naar het zuiden en oosten van Argentinie geweest, naar Chili en met de organisatie naar Calafate en Ushuaia, het zuidelijkste stadje op aarde.
De heenreis was 2 dagen in de auto. De eerste tussenstop was in een hotel en de tweede stop midden in de bergen. Super mooie omgeving, erg natuurlijk. Wel een heel hoog ‘in the middle of nowhere’ niveau. Je moet geen telefoonsignaal verwachten, laat staan WIFI ;)
Ik vond het best wel lekker zo rustig, maar toch waren we het allemaal mee eens dat een nachtje toch meer dan genoeg was. We kwamen aan in Bariloche met een prachtig uitzicht vanaf het hotel. Een lichtblauwe zee met allemaal bergen erachter. Echt een paradise. We hebben veel rondgereden, stranddagjes gehouden en tripjes gedaan door de bergen. Ook ben ik met mijn zusje uitgegaan en het was leuk!! We gingen naar een Irish pub, wat rond een uur of 1,2 vol stond met dansende toeristen en chicos uit Barilo!
Ook ben ik nog naar een discotheek geweest. Bariloche is de eindexamenreis van alle middelbare scholen, dus uitgaan kunnen ze wel!
Na een week in Barilo, ging ik naar Chili: Pucon en Baldivia. Het was wel een beetje anders dan Argentina, maar toch ook weer niet.
-Ze praten wel Spaans, maar dan alsof ze uit China komen. Alle accenten leggen ze ergens anders en heel erg: jua sjaa klanken. Heel lastig, en al probeer ik het nog zo goed.. Ik kan ze ECHT niet serieus nemen....
-Veel veel meer straathonden. Ik was het wel een beetje gewend in Argentinie, maar dat zijn allemaal een beetje dezelfde soort honden. Hier liepen er echt beagletjes enzo op straat. Of lieve puppytjes. Of terwijl, mijn familie werd gek van mij omdat we bij elke lieve hond moesten stoppen om zijn leven te redden... Helaas vielen alle honden me aan (haha, niet zo goed karakter dus).
-Ik heb VULKANEN gezien :D Jey, Eerste keer in mijn leven. Eigenlijk zijn het gewoon puntige bergen, maar maakt niet uit!
-Ik ben gaan raften! Supercool. Het water was ijskoud maar ik was de eerste die erin sprong (wel met wetsuit natuurlijk). De rubberen boot ging alle kanten op en ik zat helemaal voorin. Ik werd er een paar keer bijna uitgegooid haha!
Oke, na Chili gingen we naar San Martin de los Andes. Lijkt een beetje op Bariloche, maar net wat anders weer. Gezellig stadje, en erg mooi ook. Ik heb paardgereden door de bergen, met prachtig uitzicht over de knalblauwe zee. Ik werd begeleid door een man die de hele rit geen woord tegen me heeft gezegd... Heel apart haha.
Het laatste deel van de reis was ook nog super leuk. We gingen naar oosten van Argentinie, dat zijn de strandplaatsjes. Het is ‘t “Lloret” van Rosario. Al is het wel gericht op families. Twee dagen in de auto gezeten vanuit het zuiden, maar dan heb je ook wat. We verbleven bij vrienden van mijn gastouders. Gezellig assado’s gehouden en nagetafeld. De stranden waren net zoals in Texel, super leuk gevoel was dat. Ook zijn Cami en ik uitgeweest in een super mega discotheek. Echt heel groot. Deze zomer heeft David Guetta en een DJ uit Nederland: Paul van Dijk daar opgetreden. Het kost 5 keer meer dan normaal om daar binnen te komen. Laat ik nou net mijn rol als Holandesa heel goed gebruikt te hebben om een man op straat zijn VIP kaartjes af te troggelen :)
We hebben veel gelachen om de reissituaties. Met z’n 4en in een mini peugot gingen we op reis. Mijn zusje met haar ipodoortjes was aan het meeschreeuwen met coole popliedjes en voorin de auto zaten mijn gastouders naar elkaar prachtige liefdesliederen te zingen en elkaar daarna te complimenteren. Ik zat op mijn stoeltje daar in het midden van alle Argentijnse concerten voor mij uit te kijken en afwachten tot hoelang ik het nog vol ging houden... Nee grapje, maar het was wel hilarisch. En dat zo’n 6500 kilometer. We kunnen er gelukkig allemaal om lachen.
Ondertussen ging de auto ook nog kapot. De auto is al zo’n 7,8 keer kapot geweest sinds ik in het gezin ben, maaaar met goede Argentijnse mentaliteit mag dat natuurlijk niet toegegeven worden. “ De auto is helemaal niet altijd stuk Kiki!” Geef mijn mama zo’n auto en die stond nu bij de stort..
We reden na weet ik hoeveel kilometers op de snelweg en gastmam aan het stuur “ Hey, de versnellingsbak lijkt net een pudding, hihi!” Mijn gastvader verklaarde haar voor gek en ik en m’n zusje keken elkaar zuchtend aan. Bleek dat het helemaal los zat, dus we gingen de dichtsbijzijnde dorp in voor de reparatie. Het was allemaal heel normaal, we moesten alleen even wachten. Dit soort situatie kan ik me gewoon niet inbeelden in Nederland. Wij zouden met de familie in NL allang in de trein terug naar huis zitten en de auto zou 2 weken nodig hebben om gemaakt te worden en onderdeeltjes zouden besteld moeten worden. Nee, de Argentijnse reperateur had wel een goede manier met een hamer. En hij deed het weer!
De reis was voorbij en ik kwam weer in Rosario. Al mijn lieve vriendinnetjes weer gezien. Ik heb echt alleen maar rondgeraced en bijna niet thuis geweest, want ik ging bijna meteen naar USHUAIAAA!! ’s Ochtends naar mijn cordinator, ’s middags naar Juli, later kwam er nog een andere vriendin langs, het centrum in. Andere vrienden gezien en ’s avonds gezellig uiteten. De volgende ochtend bij een vriendin van hockey thuis zwemmen met z’n 3tjes. Heerlijk leventje toch?:D
Voordat we op reis gingen, kwamen alle Nederlanders en een Belg bij mij eten en zwemmen (met ze zevenen!!). Super gezellig. Om 12 uur zijn we met de koffers in het busje naar Buenos Aires gegaan. Daar hadden we ’s ochtends vroeg het vliegtuig naar Calafate. Ik heb 3 heerlijke dagen gehad en de meest prachtige wereldwonderen gezien. Mega gletsjers tussen de bergen, geeft echt een kick om dat te zien. We hebben twee gletsjers gezien en boottochten gemaakt!
Na drie dagen zijn we met het volgende vliegtuig naar Ushuaia gegaan. Ushuaia is heel erg bekend, want een zuidelijker stadje ga je niet krijen. Het ligt maar 1000 KM van Antartica af. Het was echt koud. De zon scheen wel (de Argentijnse zon schijnt ALTIJD, don’t ask me why) maar de IJSwind. Verschrikkelijk!! Ik had me natuurlijk niet ingepakt voor die kou, dus met mijn leren jackie heb ik het wel moeilijk gehad met het klimaatsverschil.
De eerste twee dagen hebben we een nationaal park bezocht, gelopen over het strand(ik had het kouuuud, er kwam mega veel sneeuw).Ook zijn we een berg beklommen.
Niet echt hele gave activiteiten, als ik ze zelf mocht uitkiezen dus. Ik ben in Ushuaia, hello! Maar de laatste dag zou het komen, we gingen op pinguintocht. Na een week lang pinguins kopen, pinguin kaarten en pinguin sleutelhangers kopen gingen we ze zien. Ik ging ’s avonds niet spelletjes doen, ik moest vroeg naar bed! Ik wilde niet moe zijn bij de pinguins.. De WEP groep liep gelukkig de boot in die ons richting de pinguins zou varen. Wie ging bij het raam zitten, wie niet blablabla. Die avond 9 uur hadden we overigens de vlucht terug Na een tijdje kwam er een vrouwtje bij staan: “Hallo chicos, willen jullie op de foto met deze vogels of anders met de zeeleeuwen?” Nee, niemand had interesse. “Maakt u dan geen foto’s van de pinguins, of hoe werkt dat?”.. Nou ja nu kwam het. “Nee, dat is de lange boottocht. Jullie bevinden zich op de korte boottocht. Jullie gaan deze exotische (not) vogel zien en deze zeeleeuw. Willen jullie echt geen foto kopen?” NEEEE, iedereen in de stress. Wat was er gebeurt; de kassajongen had zich vergist, hij had ons de verkeerde boottickets gegeven. Hij was wel zo aardig een deel van de bootreis terug te betalen.. Thanks, die pinguins konden we dus mooi niet zien, want die trip duurde 5 uur en dan zouden we de vlucht missen..
Alles toch nog goedgekomen. De coordinator had een andere activiteit geregeld. Met een busje naar een prive boot. Die bracht ons met een gids naar een eiland vol met pinguins en we konden er tussen in lopen. SUPER COOOL!! Ik voelde me echt heel speciaal!! En ik heb pinguins gezien. In het echt zijn ze net zo leuk als op foto’s!!!
Het was een HEEL duur grapje, maar we hebben pinguins gezien, en hoe!!!
De reis was heel gaaf. Ik kan na dit jaar zeker zeggen dat ik een proffesionele Zuid Amerikaanse reiziger ben. Ik ga nog naar Brazilie en misschien naar het Noorden van Argentinie. Ik moet dat nog even kijken, want een leuk bijkomstig resultaat van Ushuaia is een lege bankrekening!
Nu ben ik weer thuis in Rosario. Gister was het de verjaardag van een vriendinnetje en zijn we daarna uitgeweest. Eindelijk weer uit met mn vrienden in Rosariooo!
Morgen komt een vriendinnetje terug uit Europa die Holanda bezocht heeft! Dat word dus heel erg bijkletsen.. Ik had haar alle tips gegeven waar ze heen moest en ze geeft het een 10!
Neee, het verhaal is veel te lang geworden en ik heb er veel te veel tijd in gestoken....
Jullie weten in ieder geval wel wat voor reizen ik gemaakt heb!!
Super veel kusjes!! Ik zal een reisverslagje maken als ik aan de Argentijnse universiteit begonnen ben.
Besos!
Kerst, Happy 2012, Buenos Aires en Foto's!
Hola amigos!
Ten eerste: nog een gelukkig 2012 voor de mensen die ik nog niet gesproken heb. Ik heb nu sinds December vakantie, dus al meer dan een maand geniet ik hier van de vrijheid in het zonnetje. Ik heb het onwijs leuk gehad en de vakantie gaat veel sneller dan ik dacht. 3 Maanden vakantie in een land waar je net 4 maanden bent lijkt best wel moeilijk, maar het gaat super en ik vermaak me heel goed. Ook kreeg ik een mailtje van de Nederlandse organisatie dat ik in een nieuwe fase ben van de cultuurshock, omdat je tijdens de feestmaanden je familie en vrienden meer zou gaan missen. Ik heb hier een super leuke kerst en oud en nieuw gehad dus geen last van heimwee!
Op 5 December, Sinterklaas avond, kwam ik terug van mijn reis uit Cordoba. Dat had ik al verteld in mijn vorige blog. Daarna heb ik eigenlijk alleen maar leuke dingen gedaan met vrienden. Naar het strand om te zonnen, bij mensen thuis afspreken, uitgaan, winkelen en parkbezoekjes. Verder hebben we nog een prijs gewonnen met mijn familie maar dat vertel ik daarna nog!
Mijn reisje naar Buenos Aires
Bueno, ik was al een keertje naar Buenos Aires geweest met mijn familie. WEP, de organisatie, bood deze reis ook aan. Aangezien je nooit genoeg gezien kunt hebben van Buenos Aires vond ik het wel leuk om nog een keertje te gaan. Ook stonden er activiteiten op die ik niet had gedaan of gezien.
Het begon een beetje met een verassing: ik schrijf mij in voor reisjes en verder maak ik me, buiten de Nlanders, niet druk over wie er nog meer meegaan. Aangekomen bij de verzamelplaats om te vertrekken verwachte ik een gewone bus stond. Maar nee, er stond zon autobusje (meestal voor gehandicapten)met kleurrijke letters erop en de baggage ging op het dak, zoveel uitwisselingsstudenten gingen er ook weer niet mee. We waren trouwens met 7 Nederlanders en dan 7 uit andere landen, ongeveer zo iets. Of terwijl, echt een Holandesa terror met het hele tripje giechelende Nederlanders.
Ik weet eerlijk gezegd niet exact wat we allemaal gedaan hebben en welke dag. Het ging vooral allemaal heel snel. We kwamen aan bij een mooi hostel. De Nederlanders werden in twee delen gesplitst. De ene Nederlanders hadden een prachtige hotelkamer, twee persoonsbed, mooie badkamer en airconditioning. Mijn groepje, had een prachtige kamer met grijze muren en twee stapelbedden. De matrassen werden dus allemaal naar de andere hotelkamer gebracht en we hebben die twee nachtjes met alle Nederlanders op 1 kamer geslapen. Ik sliep met Anke in een bed die het nodig vond alle dekens van me af te pakken, haha. Verder zijn we naar grote marktjes geweest, mooie wijken bekeken, monumenten bezocht en vooral HEEL veel gekletst. Ik was nog naar een Japans park, openbaar concert en de binnekant van het voetbalstadion geweest van wat ik nog niet gezien had.
Ik hou echt van Buenos Aires! De Argentijnse cultuur, maar dan wat moderner. Eerste avond uiteten geweest bij de Chinees, de tweede avond in een hip restaurant met een bandje erbij. Gezellig met alle studenten samen.
Foto's Buenos Aires:
https://picasaweb.google.com/112661805171142574594/MetWEPNaarBuenosAires#
Na Buenos Aires super veel leuke dingen gedaan. Meteen daarna ging ik met vriendinnetjes naar het strand, daarna met Ceci naar een kledingmarktje en door naar Juli om daar met alle meisjes te eten. Tot midden in de nacht door gekletst en daarna gezellig bij Juli geslapen. De volgende dag kwam Juli bij mij thuis en hebben we met mijn zusje Camila, haar vriendin en Juli bij ons zwembadje gezond.
Ik heb een hele leuke kerst gehad. Het was een mooie ervaring in een andere cultuur en ik heb echt genoten van een warme kerst, met de mega familie. Op kerstnacht kwamen alle tantes, omen, neven en nichten plus aanhang bij ons eten. Om twaalf uur prooste iedereen met een glas champagne op Feliz Navidad! Toen werden alle cadeautjes die bij de boom werden uitgedeeld. De cadeautje vlogen letterlijk door de tuin heen, want met de tientallen gezinsleden moest het snel gebeuren. Normaal is het altijd wachten op die slome Argentijnen die er alles aan doen om maar te laat te komen, maar nee nu moesten de cadeautjes binnen 5 minuten bij de eigenaar zijn! Ik ben verwend en heb allemaal lieve cadeautjes gekregen. Nog het toetje gegeten en rond een uur of 2/3 werd ik bij een vriendinnetje afgezet en liepen we daarna naar de discotheek toe. We hadden kaartjes gekocht voor een discotheek aan de rivier. Het werd al snel licht en het feest ging tot de ochtend door. Om 8 uur pakte ik een taxi naar huis om de volgende dag weer om 12 uur in het huis van de tante te verzamelen met de hele familie. Was super gezellig. Heb erg veel gelachen, een oom heeft een redelijk typisch Argentijns uiterlijk en hij kwam met de vleesschotel aangelopen. Er ging een Argentijns muziekje aan en de mega tafel megon te klappen en te zingen, het was super fout maar te grappig!
Fotos Kerst: https://picasaweb.google.com/112661805171142574594/FelizNavidadKerstInRosario#
(zijn er heel veel, misschien beetje saai)
Ennnn ik heb natuurlijk oud en nieuw gevierd.Floor van Woudenberg was uitgenodigd door mijn familie om het weekendje mee te vieren in Colon, omdat zij op dat moment nog geen gastgezin had. Ik helemaal blij natuurlijk en we hebben er een gezellig weekendje van gemaakt. Eerste avondje over het strand gewandeld en gezond avond gegeten.
Met oud en nieuw ging de hele familie een beetje buiten de stad naar een groot huis. Eerst samen eten, en om 12 uur ging het wel even anders dan in NL. Ze hechten minder waarde aan de champagne, vuurwerk en aftel traditie. Daarna werd er een mega kampvuur gemaakt en moesten daar de briefjes ingegooid worden over het afgelopen jaar. Camila, Floor en ik werden naar een club in Colon gebracht. Het was een super leuk avondje. Camila en ik wonen in Rosario en dat is een moderne stad. Je merkt dat in Colon de mensen minder modern zijn en nog een paar jaar achter lopen. De discotheek was mooi, maar de mensen... Gewoon een groot cultuurverschil wat ik dan merk, wat ik minder merk in Rosario.
We hebben goed gefeest en jaa! Om 5 uur (vraag me niet waarom) werd er ineens afgeteld en boven in het open dak kon je het vuurwerk van de discotheek zien!! 5 uur te laat, maar toch nog een geslaagd typischer oud en nieuw!!!
We zijn 1 Januari met de speedboot naar een eilandje geweest, om daar te zonnen en te zwemmen. 2 Januari naar een ander strand en gezellig pizza gegeten in een restaurant.
Een leuk weekendje! Daarna kwam Floor nog een weekje mee naar Rosario en hebben we de stad bekeken, naar het strand geweest en de shoppings bezocht.
Fotos Ano Nuevo:
https://picasaweb.google.com/112661805171142574594/Gelukkig2012InColon#
(Maar paar fotos)
Verder moet ik jullie nog iets meededelen waar ik zelf super blij mee ben!! Ik had in de 4e maand mijn familie mee uit eten genomen. Daar kregen we een papiertje en dan kon je een prijs winnen. Ik zat eigenlijk niet zo op te letten op de blaadje, de kans is toch heel klein. Nou toch niet!!! We hebben een week hotelovernachtingen in een hele mooie vakantie stad in BRAZILIE gewonnen! Te gaaaf!!! We gaan dan ook nog 3 nachtjes naar Rio de Janerio, dat ligt 100 kilometer daar vandaan. Dus in Maart vlieg ik naar Brazilie! Ik heb er zin in.
Verder ben ik nu bezig met mijn bankrekening plunderen om Ushuaia te betalen. Ik ga 15 Februari naar La Calafata en Ushuaia. De Gletsjes en zuidpool diertjes kijken. Het is het zuidelijkste puntje ter wereld dus zeker een ervaring.
Mijn eerst volgende reisje is bijna: 21 Januari, ik ga voor drie weken naar het zuiden; Bariloche, omgeving en een nieuw land: Chili. Op deze dag zal ik overigens ook 6 maanden in Argentinie zijn. Een mooi moment, omdat ik trots ben dat ik het allemaal toch heel goed heb gedaan hier. Ook wel een beetje triest, omdat ik weet dat dat officieel het midden is van mijn jaar in Argentinie. Ik voel me echt heel erg thuis hier, vertrouw de mensen en heb hele lieve vrienden gemaakt. Ook woon ik natuurlijk bij de beste familie van Argentinie. Soms is het moeilijk om een half jaar samen te leven met een familie wat niet je familie is. Maar ondanks dat gaat het allemaal super goed en ben ik blij met een lief zusje en lieve ouders.
Verder heb ik deze week (vakantieweek in Rosario) het super leuk. Vrijdag met z'n alle uit geweest. Maandag was Juli weer in Rosario, dus we hebben smiddags met nog 2 vriendinnen samen gegeten. Dinsdag met de boot naar een eiland geweest met vriendinnen om daar te zonnen, en het zwemwater is echt gewoon heet! Als je met je slippers door het zand loopt zit ik echt te springen en te gillen, het lijkt net alsof je in een kokend bad loopt. Op donderdag en vrijdag gaan we de hele dag met het hele groepje naar een ander dorp, de dag doorbrengen in iemands huis. Donderdagnacht laatste nacht logeren bij een vriendinnetje en zaterdag ga ik op vakantie voor 3 weekjes! Super leuk dus.
Oh en nog iets!!! Ik lag op het eilandje te zonnen, met een tijdschrift van Floor. Ik zat helemaal verdiept in een artikel dus hoorde niet echt wat er om me heen gebeurde. Hoor ik opeens: Spreek jij Nederlands?
Nou ik schrok me helemaal dood! Ik dacht in eeste instantie aan mijn vriendinnen: wie heeft je dat geleerd?? Maar goed, het was dus een Argentijns meisje die naar Belgie geweest was voor een uitwisseling. Was leuk, en super aardig meisje! Daarna kwam ze er nog bij zitten en even gekletst.
Dit zal mijn laatste blog zijn voor een lange tijd. Ik ga over een week met mijn familie 3 weken weg en een week daarna vlieg ik naar Ushuaia. Mijn eerste binnelandse vlucht in mijn leven! Ik moet echt nog even beseffen wat voor een mooie ervaring dit is.
Weten jullie nog dat ik naar Cordoba ben geweest?
Hier staan de fotos: https://picasaweb.google.com/112661805171142574594/ReisNaarCordoba#
Besos!!!
Kiki
Fiesta fiesta, viajes y verano!
Hoi hoi NL,
Ik wilde eigenlijk nog even een blog schrijven, want vanavond heb ik mijn eerste Graduacion en zaterdag ga ik naar Buenos Aires.
Ik moet wel zeggen dat ik een klein beetje aangebrand ben, want deze computer hier is echt niet mijn ding. Ik zeg dit nu heel beheerst, maar als het mijn computer was had ik heb al bij het grofvuil gezet. Ik heb net geprobeerd foto’s bij elkaar te zoeken om bij dit verslagje te doen. Met elk apparaat (mijn carmera’s of telefoon) dat ik erin steek, veranderen de mapjes in een ander bestand of zo, dan komt er een pijltje bij die map en dan kan ik hem niet meer openen. Dat is dus zojuist met al mijn 3 geheugenkaarten gebeurt, met mijn USB stick een paar keer en met mijn telefoon(dat is nog het fijnst NOT). Het liefst lucht ik mijn hart even in dit blog met alle Spaanse scheldwoorden en zinnen die ik geleerd heb, maar ik beheers me en ga wat vertellen over de afgelopen tijd, want ja: ik heb weer een heleboel meegemaakt.
Ik begin bij een Bariloche feest. Elk jaar gaan de 5e klassers in Augustus naar Bariloche: een reis naar het Zuiden waar heel veel discotheken enzo zijn. Ik zat in de vierde klas en omdat dit schooljaar is afgelopen is mijn jaar de volgende zijn die naar Bariloche gaan. Nou, dat moest gevierd worden: November 2011 zijn we dus inderdaad gaan vieren dat ‘wij’ Augustus 2012 voor twee weken op reis gaan. Ik zag dit jaar Augustus hoe wild de vijfde klassers door de school aan het schreeuwen, dansen en tromellen waren voor hun reis, maar nu hoorde ik daar ineens bij. We verzamelde bij de school met 75 vierde klassers, en ja, met zn 75e in 1 bus naar een ander dorp. Daar heeft iemand namelijk een huis, want in Rosario is het zo dichtbevolkt dat er eigenlijk geen feesten gegeven kunnen worden. Nou die bus zat dus BOM BOM vol, en dan hadden ze nog grote trommels waarmee ze zo’n verschrikkelijke herrie maakte. Ik vond het geweldig om te zien, maar het echt Bariloche gevoel had ik niet. Ten eerste kan ik niet met hun naar Bariloche(visum loopt af) en ten tweede: vieren dat we over 8 maanden twee weekjes op reis gaan, ehww... Goed iedereen kwam in het dorp aan met allemaal smink, zelf gemaakte t-shirts en instrumenten. We gingen eten en daarna ging de muziek aan. Tot een uur of 4/5 dansde iedereen of dook het zwembad in. Ik besefte wel echt even hoe erg ik dit soort gekke acties ga missen als ik weer terug naar NL moet.
Jammer alleen aan Argentinië is, dat het verschil in tempratuur in de nacht en in de middag heel groot is. Na een tijdje viel de electriciteit uit en liep een groot deel bibberend naar binnen, daar heb ik een uurtje gewacht en om 6 uur werd iedereen geroepen: WE MOETEN GAAN!
Het hele huis werd opgeruimd en er werd een vuur gemaakt: het was echt niet meer te trekken die kou! Om 7 uur stapten we in een gehuurde bus en werden we naar onze school gebracht. Want ja, dit alles speelde af op een woensdag nacht, school was nog helemaal niet afgelopen (laatste week school).
We gingen met allemaal foam, van dat spuitende schuim, de school zo goed als overvallen. De arme directrische probeerde alle gestoorde leerlingen een beetje onder controle te houden. Toen de school officieel geterroriseerd was, was het tijd voor het centrum. Ze hadden ook nog hele grote spandoeken bij zich en de straten werden afgezet met die spandoeken en ze gingen daarachter dansen en zingen. Alle auto’s en bussen toeteren, want het hele verkeer stond vast. Nog ongeveer 2 uur lang met de mega groep door het centrum gehuppeld. Het gaf mij echt een gevoel alsof we aan het demonstreren tegen iets waren. Ook een beetje alsof de president elk moment erbij kon komen: de grote trommels (ik weet niet zo goed hoe ik dat moet uitleggen) maakte geluid dat je straten verderop kon horen.
Rond 11 uur zat iederen helemaal dood bij de mini tegenover school. Ik had om 12 uur het afscheid van Anna. Ik had in mijn vorige blog gezegd dat ik eigenlijk iets wilde vertellen over de minder leuke kanten van dit jaar. Dan kom ik bij het eerste punt: afscheid nemen. Ik heb ten eerste een goede band opgebouwd met mijn vriendengroepje hier, en dan vooral met 1 meisje kan ik het heel goed vinden. Laatst vroeg haar vriendje of zij hem niet in de steek ging laten voor Kiki, haha. Ik moet er niet aan denken dat het allemaal alleen maar voor dit ene jaar is, en ik ze daarna nooit meer ga zien. Ik heb iedereen al uitgenodigd in NL en er worden al serieuze plannen gemaakt. Daarbij hebben we hier de andere studenten, met wie we regelmatig afspreken. Over de NL maak ik me geen zorgen, die wonen een treinreis op afstand. Anna, uit Tjechie, zat bij mij in de klas hier en het was echt een ontzettend lief meisje. Ze had niet zo veel vrienden hier, want ze vonden haar maar een beetje anders. Ik wilde voor geen goud haar afscheid missen, dus ja ik ging na mijn Bariloche feest (zonder slaap) om 12 uur naar het punt waar we met alle meiden van de school hadden afgesproken om Anna’s afscheid te houden. Helaas was ik dus de enige die was opkomen dagen. We zijn gezellig met z’n tweetjes gaan eten en daarna ben ik met haar naar het park geweest waar haar vrienden van volleybal gelukkig wel kwamen opdagen.
Punt nummer twee wat niet leuk is aan Argentinië: afspraken worden niet gemaakt en als ze er wel zijn word het eigenlijk bijna nooit nagekomen. Gelukkig zijn ze allemaal sociaal en nodigen ze mij voor alles uit. Het is echt niet altijd zo slecht met afspraken hoor, met sommige vriendinnetjes hier gaat het altijd goed. Waar Nederlanders boos over kunnen worden, is hier de normaalste zaak. Het voelt alsof ik er nooit aan ga wennen, maar eigenlijk sta ik van dit soort acties niet meer raar te kijken.
Verder ben ik twee weken geleden op reis gegaan naar Cordoba. De heenreis was een ware hel, een uur of 7 in een auto gezeten. Mijn ouders hier hadden nog een briljant idee om een ontzettende omweg te nemen waardoor we op een weg was die ons alvast een voorproefje gaf van de bergen hier: een grote hobbelweg. Ik geloof dat we daar twee uur gereden hebben en levend wezen zijn tegen gekomen. Gelukkig kwamen we uit in een stad mét mensen. Daar stond nog een grote verassing op mij te wachten: de stad waar we heen gingen was een Duitse stad. Nou ja goed, de mensen deden alsof ze Duits waren. Op alle winkels stonden Duitse woorden en souvenirs, maar geloof ik was ik de enige daar die begreep wat ze op hun etalages hadden neer gezet. De souvenirs waren ook een beetje apart. Het was een soort wedstrijd wie de grootste bierglazen verkocht en verder nog wat dingen als diadeem met hoorntjes(?!!), heineken biertjes die net alsof Duits zijn en vlaggen. Wel grappig om te zien, maar het zijn eigenlijk gewoon Argentijnen met een beetje Duits bloed. Die avond uiteten geweest met een ‘Duitse’ familie. De volgende dag tussen de bergen gelopen en kleine watervalletjes. ’s Avonds bij de vrienden van mijn ouders gegeten. Ze hadden twee zoons, eentje van 11 en een van 16. Ik werd natuurlijk vrienden met de 11 jarige. Vol hoop kwam hij naar eettafel gelopen om te vragen wie er met hem wilde schaken. Oudere broer zegt boos dat hij heeel gauw weg moet gaan en niemand met hem wilde schaken. Vol medelijden ben ik met mijn nieuwe vriendje gaan schaken. Mijn goede daad van deze reis!
De volgende dag zijn we gaan rondtouren tussen de bergen en natuurlijk stort de regen en de omweer naar beneden... Weer een ervaring erbij, zal ik maar zeggen. Mijn moeder was na een tijdje in slaap gevallen en mijn zus liet niet echt merken dat ze het naar haar zin had. ’s Avonds gingen we weer bij dezelfde familie eten waar ik het over had.
We gingen assado eten (de bekend BBQ). Er kwam een groot stuk vlees op tafel met 4 poten erbij. Enthousiast pak ik een stukje poot “Oh lekker, kip!” Normaal worden er hele koeien of varkens opgegooid dus ik natuurlijk blij met een kippetje.
Nou en wat was ik grappig! Kip!! Nee kiki, het is een geit! AAAAAH, die geitenpoot vloog heel gauw weer terug naar zijn oude plekje en voorlopig geen vlees meer gegeten.
Nog iets dus wat minder leuk is hier, voor mij dan. Ik ben absoluut geen vlees fan en als ik vlees eet dan liever iets wat niet zoveel dierlijke dingen heeft. Dus niet als ik kip eet, helemaal opengebroken dat je zit dat die kip in tweeën is gesneden(met aan de beiden kanten zon uitstekent pootje, ieeeh). Of normaal vlees met botten en stukken vet.
Nou dit was misschien helemaal geen interssant blog, maar jullie zijn weer geupdate!
Verder wil ik nog even mijn plannen mededelen:
Dit weekend Buenos Aires. Dan is het bijna kerst en gaan we met de hele familie eten (aan het zwembad in de hitte). Met oud en nieuw ga ik naar Colon (dicht bij Uruguay) en als het lukt, komt Floor van Woudenberg, jawel !!, misschien dat weekend naar ons toe. Dat moet ze nog vragen, maar ik hoop het natuurlijk! Dan vieren we net als vorig jaar oud&nieuw in NL samen, voor mij super gek idee.
In Januari ga ik 2 of 3 weken met mijn familie naar het zuiden reizen! Jippie! Dat is bij de omgeving van Bariloche.
In Februari ga ik de reis van mijn leven maken, naar het zuidelijkste puntje van de wereld!! Daar zijn allemaal gletsjers en mooie dieren en ik word er al helemaal blij van.
Dan begint mijn universiteit en misschien ga ik tegelijkertijd ook nog naar de middelbare school, maar naar een andere klas. Ik moet het nog even regelen en vragen.
Nou hou jullie taai daar in de kou haha!
Merry christmas iedereen.
XXX Kiki
Ultimos dias de Escula! Zomervakantie, ik kom eraan.
Hola amigos,
Ik weet eigenlijk helemaal niet wat ik wil gaan schrijven, dus misschien dat dit een rommelverhaaltje gaat worden. Ik wilde in ieder geval even een teken van leven geven vanuit de hitte.
Laat ik dan maar gewoon beginnen met dit weekend. Niet dat het een erg bijzonder weekend is geweest, maar toch nog een gezellig einde. Dat is wel écht een beetje balen aan mijn spannende reis naar Zuid-Amerika: alles went. En dan echt steeds en steeds meer. De eerste drie maanden heb ik zo erg genoten van de mooie omgevingen, de gulle mensen en het lekkere weertje. Ik zit nu in maand vier, en de helft van mijn reis is al in zicht. Ik merk dat ik wat kritischer word, ik ga meer kijken naar de dingen die ik hier niet heb. Als het goed is (volgens de statistieken...) moet ik over 4 weekjes wel weer uit mijn dip zijn.
Na een weekje school, of misschien 3-4 dagen school, begon het weekend vrijdag met vroeg slapen. Zaterdag werd ik daardoor vroeg wakker, heb ik even in mijn geleende Nederlandse boek gelezen en toen last-moment een tripje naar La Florida geregeld, het strand. Samen met mijn vriendinnetje Tamara bracht mijn moeder ons en zijn we naar het strand gelopen. Na een half uurtje kwam Holandesa Jenske, fashionable late, ook aangekakt. We hebben met z´n 3tjes gekletst en toen Tamara naar de wc was hebben Jenske en ik nog even 10 minuutjes in het Nederlands kunnen zeuren over hoe zielig we wel niet zijn dat we hier zitten.
Hoe stom de leraren zijn, hoe slecht onze coördinators ons begrijpen en welke personen ons het meest irriteren. Na opgelucht onze zorgen met elkaar gedeeld te hebben zijn we nog even een ijsje gaan eten en weer met de bus naar huis.
Zaterdagavond gingen mijn vriendinnen gezellig samen eten en la Holandesa had het weer is niet begrepen, of terwijl weer vroeg m´n bed in gegaan. Niet dat ik zo dom ben dat ik het niet begrijp in het Spaans hoor! Ik krijg dan een smsje, op de typische Argentijnse manier ‘zo min mogelijk woorden gaat sneller’: we eten bij Gini.
Ja om daar dan op te gaan antwoorden: oh leuk gezellig! Is ook zo stom, ik had eerder die dag al gevraagd wat de plannen van het meisje waren. Dan is het logisch dat ´We eten bij Gini´ niet overkwam als een uitnodiging. Goed, zo gaat het hier altijd en daar kan ik me echt niet aan aanpassen. De volgende dag kreeg ik wel een berichtje waarom ik niet ben komen opdagen, oeps..
Zondag ochtend ben ik eerst gaan wandelen en daarna zouden we naar een museum gaan. Een aantal oplettende lezers vraagt zich nu af wat er met Kiki gebeurt is: zaterdag avond vroeg naar bed, zondag wandelen en musuems bezoeken.
Dat wandelen dat doe ik eigenlijk in het gevecht met al dat vieze vet in ’t eten en zodat ik niet als een oliebol naar Nederland terug rol. Het musuem ging gelukkig niet door, dus nu kom ik misschien al wat minder verstandig over. Daarbij was dit weekend zondagavond mijn feestavond, want ja: maandag is vrij! Het is een feestdag, een groot deel van de mensen hoeft niet te werken en er is geen school. Wat gek is, is dat er echt letterlijk niemand was die wist waar de feestdag voor was. De school niet, de werkende mensen niet en de jongeren niet.
Zondag eerst tot een uur of 2 in de bar de ‘previa’ gehouden ter ere van 3 verjaardagen en toen gezellig uitgegaan met een hele groep. Was een leuk feestje en daarna rond een uur of half 6 de discotheek uitgegaan. Ik was met twee vriendinnetjes en we moesten een taxi zoeken. Normaal komt mijn vader me altijd ophalen na het uitgaan, maar helaas doet de auto het momenteel even niet (net zo als een heleboel andere dingen hier).
Ik weet niet of ik het wel is op mijn blog neer heb gezet, maar na het uitgaan een taxi zoeken is een soort van onbegonne zaak. De taxi’s hier kun je niet bellen, ze rijden gewoon overal rond. Meestal op ‘libre’ maar na het uitgaan brand dat lichtje bij geen een taxi meer. Na een half uur met kapotte benen rondgelopen te hebben zag ik een lichtje branden in de verte. Ik rende op de taxi af alsof ik mijn liefde van mijn leven in de zag staan en vloog naar binnen. Helaas was het niet de liefde van me leven, maar een bejaarde taxi chauffeur met een grijze baard natuurlijk. Mijn vriendinnetjes kwamen een paar minuten later aan want die hadden al helemaal kapotte benen van de hoge hakken.
Ik ben trouwens een écht échte barbaar hier. Vandaag vroeg zelfs mijn kleine neefje het:‘Kiki, is dat echt waar, dat jij uitgaat op SCHOENEN?’ Nou, uitgaan is hier echt het verkleed feestje en het meisje met de hoogste hakken wint. Ik, nuchtere Nederlander, doe natuurlijk niet mee aan die onzin. De discotheken hier zijn zoooo ontzettend ranzig dat ik mijn mooie hakken daar geen 5 minuten binnen wil hebben. Ik ga dus gewoon lekker op mijn all stars of kapotte vans, dat is veel praktischer. Als je na het uitgaan een taxi moet vinden hoef ik niet met m´n blote voeten over straat, zoals al mijn vriendinnen dat wel moeten. Ook toen ik mijn geliefde taxi-chauffeur in de verte zag was ik binnen een minuutje naar hem toe gerent.
Deze vrije maandag zijn we met de speedboot langs de rivier gevaren! We gingen aan het eind van de dacht, dus ik kon ook de prachtige stad in het donker bewonderen. Zoals de Argentijnen trots zeiden: echt een beetje New York...
Ik heb nu pas een weekend verteld en ik heb alweer veel te veel gekletst. Mijn andere weekenden kan ik wel minder goed herinneren, maar die waren gezellig.
Na Iguazu heb ik een géweldig weekend gehad. Ik kwam na een week weer thuis bij mijn familie, gezellig gekletst. Met mijn vriendinnetjes afgesproken, gefeest en naar een speciale markt gegaan. Die markt was wel echt een leuk uitstapje. Ik ging met me vader en wist eigenlijk helemaal neit zo goed wat het was. La fiesta de collectividades zijn alle Argentijnen met een andere nationaliteit. Er waren dus hele grote standjes met Japan, China, Duitsland,Italië, Ierland, Spanje etc etc etc. Het was echt mega dus er liepen ook veel mensen rond. Ik heb eerst eindelijk weer is een loempia gegeten en daarna bij Duitsland zuurkool met worst. Mijn vader praat nog steeds over ‘ het grapje’ dat ik maakte: eindelijk normaal eten! In Argentinië komen ze eigenlijk niet veel verder dan wat Chineze supermarktjes, en dat is al een heel big thing. Ook stonden er grote podiums waar oude taarten aan het dansen waren alsof ze 18 waren. Het zag er écht niet uit: ze deden heel sexy hun rok omhoog en ik kan je vertellen dat er geen sexy benen onder de rok vandaan kwamen.. Dat waren dan de tradionele dansen van het land, uhu...
Ook was er nog een weekend met een nogal apart feestje. Ik kwam bij de bar aan waar we verzamelde om naar het feest heen te gaan en vroeg hoelaat we terug gingen naar Rosario (was in een andere stad). Nou we gingen dus mooi niet meer terug, we overnachtten daar! We gingen met tientallen jongeren als overvallers de bus in en het avontuur kon beginnen. Het was hartstikke gezellig, maar ik vroeg me dan toch af waar al die kids moesten aan slapen. Nou, dat werd er dus ook niet gedaan! Gelukkig heb ik een onwijs lieve tante die daar dichtbij woont. Ze sliep die avond niet in haar huis en ze was zo gul om mij haar huis te lenen voor die nacht. Al mijn klasgenoten zaten dus buiten in de kou en na een uur of 4 en ik ging lekker een bed in! De volgende ochtend brakkie brak de bus in naar Rosario en aan het eind van de middag met een vriendinnetje gekletst in het park aan zee. Ik had een druk progamma, want ik liep met Vale terug naar het centrum door naar een andere vriendin waar we met z’n 3en gingen eten. Alle meiden gingen nog uit maar ik kon écht niet meer dus heerlijk geslapen. Een andere reden voor mijn lange nachtrust was dat we de volgende ochtend vroeg, 11 uur, naar de Assado BBQ van opa moest. Gezellig gemeet met 10 andere oude mannetjes die er al weken van op de hoogte waren dat er een Holandesa kwam. Ik dacht just family, maar helaas. Ik kreeg nog fijne levenslessen mee naar huis. Ook ben ik een prachtige bloem die op het punt staat op de spatten en gaat mijn leven een groot avontuur worden. Dit soort verhalen gingen nog even door, maar toch helaas kon ik ineens toch wat minder goed Spaans verstaan, heel vermoeiend was het. De oude man heeft een stuk of 10 keer verteld dat hij zijn hele leven al heeft gezegd dat hij met een blonde vrouw met blauwe ogen wilde trouwen. Was ik even trots, als blondine met ojos claros! En als laatste: ik heb ook nog paardgereden door het dorp!
Ik heb denk ik goed uitgelegd over mijn leuke weekendjes. Er mist dus nog iets in mijn verhaal, de normale weken met school. Daar moet ik nog een update over geven. Ik bergijp school dus echt stukke beter en ik kan gewoon meedoen. Ik kwam er 2 maanden geleden achter dat ik dus eigenlijk, als uitwisselingsstudent, heel wat minder populair ben bij de leraren dan dat ik dacht. Mijn huiswerk of toetsen worden niet nagekeken en sommige zeggen echt lelijke dingen over ons (er zit nog een Tjechisch meisje en een Amerikaans meisje in mijn klaas). Als het goed is ga ik dus volgend jaar naar de universiteit. Ik moet dat allemaal nog regelen, maar dat zou wel weer Argentijns ‘ geen haast ‘ hebben, terwijl ik er nerveus van word.
Ik heb nu echt genoeg verteld! Het is veel te saai om zo´n lang verhaal te lezen, maar ik kan het gewoon niet goed bijhouden zo´n blog. Ik ga proberen snel een volgende blog te posten, en dan over de Argentijnse dingen die leuk zijn, maar ook de minder leuke. Dat is namelijk ook een deel van mijn jaar hier, en dat begin ik wel te beseffen.
Nou dikke kussen en succes met de kou. Onthoud maar dat die hitte en dat gezweet ook niet álles is en dat je er ontzetten moe van word! Toch vind ik het stiekem wel lekker, dit klimaat...
Los quiero y extraño! Kiki
Las cataratas del Iguazú / de watervallen!!
Hoi iedereen daar,
Ik heb een tijdje niets van mij laten horen. Het leventje hier gaat helemaal prima en ik vermaak me heel goed.
Mijn organisatie WEP organiseert het hele jaar door reizen: de watervallen Iguazu, Buenos Aires, het Noordwesten, Bariloche in het zuiden en de mooiste is Ushuaia(het meest zuidelijkste puntje ter wereld).
Deze reizen zijn natuurlijk geweldig, maar echt héél duur. We waren dus, alle Nederlanders, een beetje pissig op WEP dat ze de reizen zo duur maken. Zelf organiseren mag op geen enkele manier..
Het eerste reisje heb ik al gehad en het was echt geweldig! Als ik de foto´s bekijk lijkt het echt een beetje alsof ik gedroomt heb. Het is zeker weten niet voor niets een van de zeven wereldwonderen. Ik raad ieeeeeedereen aan ooit eens naar de watervallen te gaan want het is gewoon de mooiste plek op aarde (niet dat ik dat kan zeggen, zoveel heb ik ook weer niet gezien haha..)
We vertrokken op zondag, en verstandig dat ik ben, ging ik vrijdag en zaterdag vroeg slapen. Nee, niet uitgeweest tot in de vroege uurtjes… Dit is denk ik het eerste weekend dat ik niet uit ben geweest zonder dat er omstandigheden waren waardoor ik niet uit kon. Arm kind. Jullie hebben vast bakken vol medelijden daar in Nederland.
Zondag met mijn familie en mijn last-moment gepakte weekendtas de auto ingesprongen. We vertrokken vanaf de terminal in Rosario en daarna gingen we nog naar Santa Fe (een andere Stad) om de andere studenten op te halen. Ik was natuurlijk dolblij om weer mijn eigen soort te zien: de Nederlanders.
Nou toen begon het echte feest: de busreis. Ik had eigenlijk helemaal geen idee hoeveel uur die zou gaan duren (ik weet het nog steeds niet) maar in ieder geval veel te lang om mee geconfronteerd te worden. Ik haat busreizen, maar deze reis was nog redelijk te doen. Ik kon namelijk gewoon in mijn eigen taal hardop kletsen!
We kwamen aan op maandagochtend. Eerst waren we nog met de bus naar de eerste excursie geweest wat ik vooral erg saai vond en die mijn witte schoenrand bruin heeft gemaakt. Het was ergens tussen de mijnen of zo iets, maar het was niet eens mooi. Misschien was het verhaal er achter erg interssant,maar ik kon me na een eeuwige busreis écht niet concentreren op een gids die over een paar stenen aan het vertellen was.
Het hostel was prima, er zat een zwembad bij en daar was ik gelukkig mee. In mijn huis hier in Argentinië heb ik ook een prachtig zwembad, maar ik Iguazu ligt in het Noorden dus extra warm. Zonder zwembad kun je hier echt niet zonnen, tenzij je graag het gevoel hebt dan je aan het bruinbakken bent op de assado(Argentijnse barbeque). Die maandag hadden we geen activiteit meer gedaan. We zijn met een groepje naar het stadje gelopen, we hadden een ijsje gegeten en lekker gezond en gezommen. Echt een beetje vakantie dus (dat gevoel heb ik hier nou vaker). Oh ja, en voor de bezorgden onder jullie (mama bijvoorbeeld) ik heb me heel goed ingesmeerd hoor, maak je maar niet druk.
In 4 dagen een hele tube opgemaakt en geen enkel rood plekje.
Dinsdag was de grote dag want we gingen naar het Iguazu park. Wat een geweldige dag was het, ik heb het zo leuk gehad!!! Om 8 uur gingen we de bus in (mijn vakantiegevoel veranderde al snel toen de gids om 7 uur voor onze kamerdeuren stond, maar ik had het er graag voor over). We gingen een soort treintje in en kwamen uit bij een ander deel van het park. Het is trouwens niet een park zoals ze er meer zijn hier in Rosario, maar echt zo´n nationaal park. Een groot stuk natuur dat een afgezet gebied geworden is. We wandelden eerst een halfuurtje langs stukken water en door bosjes en we kwamen uit bij de eerste waterval. Je hoorde de waterval al vanaf een afstandje en het begon te ´regenen´. Het was echt geweldig om te zien. Een enorm stuk water dat naar beneden stort en gewoon super mooi! Groepsfoto gemaakt en door gewandeld en ergens gezeten om te lunchen.
Ik dacht eigenlijk dat we het mooiste al hadden gezien. Nee!!! Er kwam nog iets veeeeel coolers! Echt het aller aller leukste van de hele reis. Nu ik dit schrijf komt er nog steeds een big smile op mijn gezicht want ik wil nóg een keer!!!!!
We gingen met een Jeep door de jungle. De hele reis wist ik niet helemaal wat er op het progamma stond. Tijdens de uitleg zat ik een beetje te kletsen en heb niet goed opgelet. Ik heb geld gegeven voor alle activiteiten en ging dus gewoon mee met alles. Die Jeep ging naar het einde van de jungle waar de boten waren en wij gingen er in eentje! We gingen onder de watervallen door speedboten! Echt WAUW! Eerst langs de rotsen en toen kwamen we bij de watervallen uit. Je ziet ze dus vanaf boven naar beneden kleteren. Helemaal zijknat werd ik, want we gingen echt heel dichtbij de onderkant varen, en ik had natuurlijk niet eraan gedacht een bikini aan te doen.. Misschien dat ik de volgende keer de hint begrijp als ik naar de WATERvallen ga.
Daarna zijn we langs de watervallen en rotsen omhoog geklommen en terug gelopen over de andere watrvallen en jungle heen. Echt nog voor 1 of 1,5 uur dus ik heb nog heel veel kunnen genieten van het mooie uitzicht. Er is een brug gebouwd door een groot deel van de park waar je dan overheen loopt. Ik heb erg weinig vertrouwen in de Argentijnse constructies, maar ik leef nog.
Met het treintje weer terug, en helaas.. Daar eindigde het avontuur. Ik ben nu al verdrietig dat het afgelopen is. Ik was ook echt doodmoe in de bus terug en ben in de hostel meteen gaan slapen. Daarna hebben we gegeten, nog nagekletst en weer verder gaan slapen.
Woensdag konden we lekker uitslapen en daarna zijn we naar een soort oud huis geweest, of zo iets. Was een gezellige excursie maar niet echt voor herhaling vatbaar. Daarna lekker gezont, gegeten en naar de Boliche geweest(de discotheek). Het was een discotheek zo groot als mijn tuin hier, maar heel gezellig met de studenten.
Donderdag weer met een rothumeur m´n bed uit om HALF 7. Dat die Argentijnen geen slaap nodig hebben betekent niet dat de hele wereld dit tempo aankan. Het went langzaam, maar ik trek het vaak toch niet goed.
Ook vandaag had ik het er graaaag voor over: op naar het survivalen. We gingen abseilen van een waterval(een kleintje uiteraard, anders zou ik hier nu niet meer zijn) en daarna aan een kabelbaan hangend boven de jungle gezweefd!!
We werden opgehaald door een Jeep (alweer!!) en we reden naar de waterval. Ik kan me herinneren hoe dood eng dat abseilen was in België, want je had zelf het touw in je handen. Nu was het een eitje want een man had een de andere kant het touw. Ja weer wonderbaarlijk veel vertrouwen in de Argentijnen. Ik was gewoon niet bang(veel te leuk) en als derde abseilde ik naar beneden. Helemaal doorweekt beneden gewacht op de anderen en weer door het bos gewandeld naar de kabelbaan. Die kabelbaan was hartstikke hoog, want we moesten boven de jungle zweven. Het was echt zo´n griezeltrap dat als je met je billen schudde de hele trap mee schudde.
Nou het was nog leuker dan het abseilen van de waterval. Bij elke stop na 5 minuutjes ging de kabelbaan een stukje hoger (moest ik dus daar in de hoogte een 100% stijl omhoog lopende trap op, met dat geschud erbij) Helaas stopte die kabelbaan ergens ook weer en dat was ons laatste avontuur...
We gingen die middag lekker uiteten met de lunch en daarna gezond. ´s Avonds gingen we weer naar de Boliche, al ging ik alleen maar omdat het deze avond ´free´ was, ik was echt veeelste moe.
Met de spullen gepakt de bus ingegaan richting Rosario L... Het avontuur was nu dus écht écht afgelopen. We zouden nog naar 1 excursie gaan, een soort oud dorpje. Dat lag op de terug reis, het zou 4 uur duren voordat we daar aankwamen.
Nou na 4 uur kwamen wij daar dus echt nog niet aan, nee! We hadden eerst buspech jippie! Na 10 minuutjes stopte de bus met rijden en de airconditioning dus ook. Ik zat tegen de rand van Brazilië aan, nou mijn kleren plakte en het was zó hot hot hot. We zaten dicht bij een vogelpark waar we nog ingegaan zijn met een auto. De vogels zaten alleen opgesloten in kooien, dat vertelde ze er niet bij. Geen aanrader dus, maar dat was wel weer 1,5 uur minder wachten.
Na 7,5 uur, als ik goed geteld heb, kwam daar de nieuwe bus aangereden. AIRCONDITIONING!!! Ik ben er nog nooit zo blij mee geweest. ´s Avonds kwamen we nog aan bij die activiteit in het oude dorpje en toen gingen we naar de lichtshow (inmiddels was het alweer avond). Deze busreis kon ik de reisuren niet negeren, het waren er 28! Nou een record erbij, trots..
Nu ben ik terug in Rosario en vandaag alweer naar school geweest. Ik heb ook echt een super gezellig weekend gehad en heb al mijn vriendinnetjes hier weer gezien. Ik ga dit in het volgend verslag zetten als ik weer wat meer beleefd heb.
Verder moet ik helaas mededelen dat mijn laptop stuk is. Hij was al niet helemaal top meer en met die vliegreis in mijn handbagage werd het er niet beter op. Het is niet heel erg hoor, het betekent niet dat ik nu onbereikbaar ben. Argentinië is echt een stuk moderner dan dat de meeste Nederlanders denken, dus skype, e-mail en facebook kan ik nog gewoon gebruiken. En ik heb een blackberry waarmee ik op de WIFI kan.
Ik wens iedereen veel geluk in het koude Nederland en heel veel groetjes. Ik heb het hier helemaal top dus niemand hoeft zich ergens zorgen over te maken (en ik ben een verstandige meid). Ik zit hier nu dus al echt een flinke tijd: 3,5 maand. De tijd vliegt en ik mis iedereen heel erg. Het koude Nederland ruil ik alleen eeeecht niet in voor mijn zonnige landje hihi.
De foto´s van mijn reis
https://picasaweb.google.com/112661805171142574594/IguazuWatervallen#
Un beso grande, Kiki
P.S. Kan iedereen óf hier onder een berichtje plaatsen óf een mail sturen met je adres+e-mail ?? Mijne is [email protected]
2 Meses en Argentina
Hola Holland,
Ik ben al 2,5 maand weg van huis, time flies!
Aangezien Jenske mijn dinsdag vertelde dat ik ‘nooit' wat op m'n blog schrijf, ga ik nu het tegendeel maar eens bewijzen.. Haha!
Ik heb de afgelopen tijd weer weinig school gehad en veel leuke dingen.
Vorige week had ik 3 dagen vrij, want de leraren waren aan 't staken. Op dinsdag ben ik heerlijk naar 't park geweest, eerst met Dinja,Lotte en Ellen en daarna nog een keer met een groepje van school. Dat is echt typisch Argentijns, of misschien wel Zuid-Amerikaans.. Ik vind 't park hier echt super, eentje loopt helemaal langs de rivier. Op de boulevard zitten allemaal terrasjes en 't is altijd wel gezellig. Daarna gehockeyd in de hitte..
Woensdag ben ik vroeg de deur uitgegaan voor het strand. Rosario is een grote stad langs de rivier, en aan de andere kant heb je La Florida. Ik ging met een vriendinnetje van school de bus in en daar hebben we gezond en volleybal gespeeld met een groepje. Ben lekker bruin geworden, en ik krijg ook elke dag de vraag of m'n haar geverfd is want ik ben echt een stuk blonder!
Donderdag kan ik mij eigenlijk niet meer herinneren, maar 's avonds weer in de hitte gehockeyd!
Nu komt het leukste, want het weekend heb ik weer een reisje gemaakt. Vrijdag na de lunch zijn we de auto in gegaan voor een 4 uur lange rit naar Colon. Dat ligt langs een ander stuk water en aan de overkant kun je dan Uruguay zien (ik ben ook een stukje in Uruguay geweest!).
We kwamen 's avonds aan, en het was typisch Nederlands weer: grauw en regenachtig! Het zag er allemaal wat ongezellig uit in het donker, en de Argentijnen waren allemaal hun bed in gevlucht met deze verschrikkelijke stortbuien (de regen was zo goed als voorbij..)
We zijn met de oom en tante van Noralia uit eten geweest en heerlijk geslapen!! Eindelijk, ik slaap echt heel slecht hier in Argentinië. Ik heb meestal maar een paar uur om te slapen, en dan kom ik gewoon niet in slaap. Misschien dat mn hersenen nog te actief zijn van het NL-SP vertalen.
Zaterdag door Colon gereden en wat dingetjes bezocht. Eerst een oud huis met niks erin, maar toch zo bijzonder dat ze er geld voor durven te vragen. Toen gingen we naar een boerderij om kaas te kopen, en Camila en ik gingen even tussen de diertjes kijken. Voor mij is het wel moeilijk om te zien hoe ze dieren aan touwen vast knopen en zo de hele week buiten laten staan, maar het is allemaal normaal hier. Ik hoef me overigens niet schuldig te voelen, want ik eet echt bijna geen vlees hier. In Nederland was ik gestopt met m'n vegetarische leventje, maar eigenlijk is er niet heel veel veranderd. Ik eet misschien een keer per week een stukje kip en bij de Assado's (de populaire bbq) eet ik mee, maar meer ook echt niet.
We hebben eigenlijk veel rondgereden door Colon, maar bij het gedeelte buiten de stad, en ik vond het super! Ik ben de grote stad Rosario gewend, en ik was in Buenos Aires geweest, maar dat is alleen maar nog groter. Nu heb ik echt tussen de boerderijen en onverharde wegen het land kunnen zien. Ook over de stranden gereden met 't mooie uitzicht.
We zijn over de snelweg naar een National Parque geweest en echt : wauw! Het was 'het park van de palmbomen'.. Het is echt een soort ander land waar je inkomt, maar dan waar geen mensen wonen. We zijn met de auto rondgereden en later geparkeerd en richting de rotsen, strand en bossen gelopen. Ik denk dat ik gewoon de foto's moet laten zien en er verder niet zoveel over kan vertellen.(onderaan staat de link!)Ik voelde me wel echt een beetje een reiziger op dat moment haha, in de auto met de raampjes open. Zonnebril en camera natuurlijk ook, want inmiddels was het Nederlandse grauwe weer veranderd in het heerlijke Argentijnse zomerweertje.
Zondag eerst een verjaardag van de familie van Noralia. Alle tantes, ooms, neven en nichten van Noralia waren er. Het huis stond echt weer aan de andere kant van de stad tussen de boerderijen en huizen met grote stukken land, echt heel mooi daar.
Enrique, Camila en ik zijn naar een andere boerderij gegaan met paarden. Camila en ik gingen samen met een begeleider anderhalf uur een rit maken!! Het was echt geweldig, onwijs mooi! Ik werd er echt gelukkig van. We zijn door de bergen en langs de rivier gegaan (prachtig uitzicht over de rivier),een stukje bos en over het strand. Het was rond 5 uur dus niet te heet en een mooi zonnetje. De begeleider was ook heel relaxt!
Deze wijze paardenvriend gaf mij ook nog een paar tips. Zo kun je een paard veel beter besturen met 1 hand, en Nike hardloopschoenen zijn het meest praktisch bij het bereiden van een paard..
Toen we aankwamen bij de paarden kregen de paarden eerst en zadel en daarna nog een heel gauchokussen erboven op. Ook waren de hoofdstellen niet echt bepaald nieuw, maar het maakte niet uit.
Toen was het avontuur weer afgelopen en stapte we de auto in voor een rit richting de grote stad Rosario...
Het feest was nog niet voorbij hoor. Maandag na mijn lange dag naar school ( 07:45 tot 10:00 ) ben ik met Jenske in de bus in gegaan naar San Nicolas. Lotte, Ellen en Dinja wonen daar en het was de 18e verjaardag van Lotte. San Nicolas is ongeveer 1,5 uur reizen en echt even heel anders dan Rosario. Het is ook een grote stad met ongeveer 250.000 inwoners, maar echt even slikken. Ik heb eigenlijk een luxe leventje in mijn stad in Rosario (1 miljoen inwoners!) en alles voelt zo veilig. In San Nicolas zijn de straten onverhard en de huizen allemaal in veel slechtere staat. Toen Jenske en ik aankwamen zaten we wel een beetje met grote ogen te kijken. Iedereen ziet er gewoon wat armer uit en we kregen meteen blikken met onze blonde haren en blauwe ogen. In Rosario ben ik allang niet meer bijzonder, maar hier vielen we echt op. Goedom het even samen te vatten, als ik ooit in mijn leven in een stad als San Nicolas terecht kom en ik zou niemand kennen, zou dat met stip op nummer 1 mijn meest 'in the middle of nowhere' ervaring zijn.
We werden opgehaald door Lotte's familie en daar waren nog allemaal vrienden van de ouders. We kregen allemaal vragen en ze vonden het helemaal leuk dat er buitenlandse meisjes waren. Super gezellig! Ook zei Lotte's gastzusje meteen dat ik het ‘fiesta fiesta meisje' was, haha! Ik had me net voorgesteld en ik laat alweer speciale indrukken achter.
We hebben met de hele familie gegeten en daarna met de taxi naar de stad gegaan om Lotte's verjaardag nog even metdeHollandersin een restaurant te vieren!
Jenske en ik bleven slapen bij Lotte en de volgende dag zijn we weer richting Rosario gegaan, want ik had weer een verjaardag van een vriendinnetje van school.
De terugreis vanuit San Nicolas ging prima, en ik was weer blij om in Rosario te zijn. Ik ging thuis de deur uit voor de bus richting het centrum waar m'n vriendinnetje woont, en toen ging het mis.
Met mijn ganzenverstand voor het openbaar vervoer dacht ik dat ik het min of meer begreep hoe de bussen hier werkte. Niet dus! Ik heb anderhalf uur in de bus gezetenen uiteindelijk stopte de bus bij zijneindpunt, de lichten gingen uit en de buschauffeur keek me verbaasd aan waarom ik bleef zitten. Ik denk dat hij van mn gestressde gezicht af kon lezen dat ik verdwaald was, want ik probeerde rustig te zeggen dat ik eigenlijk naar het centrum moest, en niet naar de andere kant van Rosario. Hij zei dat ik wel kon blijven zitten en bij het volgende rondje zou hij me waarschuwen wanneer we in het centrum waren.. Nou applaus applaus, ik kwam eindelijk na een eeuwige busreis aan bij het centrum( kwartiertje verderop van m'n huis, maargoed)..
Wat was nou de fout die ik had gemaakt: ik kan met de 133 of de 116 naar het centrum. De andere keren was ik blijkbaar met 133 gegaan, en die komt aan bij de terminal midden in het centrum. Mijn gastvader vertelde me dat alle bussen daar uitkomen (die van mij dus na anderhalf uur..) De 116 komt eerst 4 blokkenaan de andere kant van de terminal aan, maar weet ik veel dat dat het centrum is. Ik woon hier in de wijk 'het centrum' en overal zijn winkels, dukke kruispunten en veel auto's.
Natuurlijk krijg ik dan het antwoord: Ja dat weet je wel, want dat is bij de bakker, om de hoek bij de straat die we altijd inrijden als we via Ana Inez naar school rijden, weet je wel??? Juist ja... Het enige wat ik op dat moment wil is iedereen die maar op een straal van 5 meter zich van mij bevind de schuld geven van mijn tour-de-verdwaal en is Argentinië echt een stom land en wil ik NU dat iedereen Nederlands praat.. Alles is goed gekomen hoor, en ben veilig MET DE BUS weer thuis gekomen na de verjaardag.
Goed, genoeg voor vandaag.. Vandaag ben ik vrij, ja écht! Geen school vandaag, zeker een verassing.
Heel veel meer tijd heb ik dan niet, want ik slaap gewoon tot in de middag. Het tijdstip dat ik wakker word is het tijdstip dat ik thuis kom van school. Ik heb die extra uurtjes wel echt nodig want ik kan m'n slaaptekort niet altijdevenaan, zoals je leest bij mijn verdwaal frustratie.
De plannen voor dit weekend zouden een andere reis zijn, naar Cordoba. Maar door het Oktoberfest zit dat helemaal vol met Duitsers en is het 2x zo duur, dus wordt het nog een weekendje Buenos Aires! JEEEEEY!
Nou ciao ciao, ik mis iedereen heel erg! heeel veel besos
De nieuwe foto's staan erbij!!
https://picasaweb.google.com/112661805171142574594/ReisNaarColon#
